ComBioLaw.De

หลังจากพักเข่าพักขาจากการเดินเขาที่ Karwendel  ไดเพียงสองอาทิตย์ พวกเราก็มีแผนการใหม่ จะไปเดินเขากันที่ Meilerhütte ครั้งนี้ไม่พลาดเรื่องรถราเหมือนครั้งก่อน เพราะทางขึ้น Meilerhütter นั้นอยู่ที่ Garmisch-Partenkirchen ที่สามารถนั่งรถไฟจาก Munich โดยใช่เวลาเพียงชั่วโมงครึ่ง และรถออกทุกครึ่งชั่วโมง แผนการเดินในครั้งนี้เป็นแบบรวบรัด คือ เพียงสองวันกับอีกหนึ่งคืน

ที่ในช่วงนี้เราต้องไปเดินกันบ่อยเป็นพิเศษก็เพราะว่า ใกล้จะหมดฤดูเดินเขาเต็มที เมื่อเดือนกันยายนมาถึง ลมหนาวก็เริ่มพัดผ่าน บนยอดเขาก็เริ่มมีหิมะและน้ำแข็ง ใบไม้เริ่มล่วงกราว แล้วที่พักต่าง ๆ ตามยอดเขาก็เริ่มปิดกิจการ พักผ่อนหลบหนาว เจอกันอีกทีหน้าร้อนปีหน้า เป็นอันว่าใครอยากเดินเขาในปีนี้ ก็รีรอไม่ได้ ต้องรีบจัดของใส่กระเป๋า ออกเดินปีนเขาในบัดดล

เนื่องด้วยอาการปวดเข่า จากการเดินลงเขาในครั้งก่อน ทำให้ครั้งนี้พวกเราได้หาอุปกรณ์เสริมเป็น ไม้ค้ำยัน (Trikking Pole) กันคนละคู่ เพื่อใช้ในการเดินขึ้นเขาในสไตล์ Nordic Walking ทีแรกนึกว่ามันจะช่วยได้ไม่มาก แต่ที่ไหนได้ แสนจะสารพัดปประโยชน์ ทั้งช่วยพยุงตัว ไม่ให้เข่าและขากระแทกพื้นโลกมากนัก ชั่วยค้ำยันทรงตัว ช่วยเข้าจังหวะแขนขา ทำให้เดินเร็วขึ้น ประโยชน์ของไม้มหัศจรรย์อันนี้จะเห็นได้ชัด เวลาเดินลงเขาในที่ชัน ป้องกันการลื่นไถล ทำให้เดินไวขึ้นอีกเป็นกอง

เราตั้งต้นออกเดินที่ Garmisch-Partenkirchen เดินผ่าน Partnachklamm แล้วจึงไต่ความสูง จาก 700 เมตร ไปสู่  ทะเลสาบ Schachen ที่ความสูง 1670 เมตร แล้วก็หยุดพักเหนื่อยกันที่ ปราสาท Schachen ด้วยความสูงขนาดนี้ พวกเราคาดหวังกันว่าจะได้พบกับความสงบของเขาสูง โอ้ ... แม่เจ้า คนเดินไปมายังกับศูนย์การค้า ที่สำคัญ คนส่วนมากเป็นคนที่มีอายุมากกว่าหรือเท่ากับวัยกลางคน บ้างเป็นเด็ก ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า คนประเทศนี้จะแข็งแรงกันไปถึงไหน อายุขนาดนี้เป็นบ้านเราคงไม่มีใครมาปีเขาเอาสนุก ที่ความสูงขนาดนี้

เมื่อพักผ่อนจะหายเหนื่อย เราก็มุ่งหน้าไปสู่ Meilerhütte โดยมีเพื่อนร่วมทางมากมาย ทางไป Meilerhütte มีจุดเสียวอยู่หลายจุด ทั้งเป็นทางเดินที่แสนชัน และที่สำคัญมีทางเดินที่เป็นหน้าผา จุดเสียวสุด เห็นจะเป็นทางที่ทั้งสองฟากเป็นหน้าผา ซ้ายก็ผา ขวาก็ผา ทางเดินก็ใช่ว่าจะกว้างนัก กะคะเนด้วยสายตาไม่น่าจะเกินหนึ่งเมตร เดินไปเสียวไป ยังดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อเรามาถึงบริเวณ Meilerhütte ที่ความสูง 2374 เมตร อุณหภูมิก็ลดต่ำลง จนรู้สึกได้ถึงความหนาว แต่เมื่อเข้าไปยัง Meilerhütte ก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจนร้อน เพราะในที่พักเล็ก ๆ แห่งนี้ มีคนนับร้อนอัดแน่นกันอยู่จนแทบล้นออกมา งานนี้แย่งกันกิน แย่งกันอยู่ของจริง เพราะที่นอนก็เป็นแบบเสริม คือไม่มีเตียง เป็นเพียงฟูกและผ้าห่ม เวลาสั่งอาหารก็เป็นภาระที่พวกเราต้องหาที่นั่งกินกันเอาเอง ส่วนที่ล้างหน้าล้างตา (ไม่มีที่อาบน้ำ) ก็อยู่อีกตึกหนึ่ง ต้องวิ่งฝ่าความหนาวกันออกไปใช้น้ำเย็น ๆ ที่ได้จากการละลายหิมะ มาล้างหน้าล้างตา ที่เลวร้ายที่สุด เห็นจะเป็นห้องน้ำ เพราะเป็นแบบแห้ง ไม่มีน้ำราด นอกจากจะเหม็นแล้ว เวลาเข้าไปตาแทบบอด เพราะยูเรียจากปัสสาวะคลุ้งกระจายไปทั่วห้อง หากใครโชคร้ายหน่อย คนที่เข้าก่อนหน้าขาดความชำนาญในการใช้ห้องน้ำ ขาดความแม่นยำในการเล็งอึให้ตรงช่องทางจราจร คนที่เข้าต่อก็จะเจอ ชิ้นเนื้อ เล่นเอาหวาดเสียวไปตาม ๆ กัน เอาเป็นว่า การค้างคืนที่ Meilerhütte ได้อารมณ์ธรรมชาติ และการย้อนยุคแบบสุด ๆ

ในวัดถัดมาหลังจากกินอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว เราก็เดินลงเขา ผ่านจุดเสียวมุ่งหน้าสู่ Garmisch-Partenkirchen การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น และผมต้องขอขอบคุณคนคิดค้นไม้ค้ำยันเป็นพิเศษ

ท่องเที่ยวด้วยลำแข้ง