ComBioLaw.De

ไม่แน่ใจว่า ชาวคริสตังสัญชาติไทยทราบหรือยังครับว่า เส้นทางสู่นรกภูมิของท่านมันเพิ่มขึ้นอีก 7 เส้น ! วานซืน (11 มีนาคม 2008) มีรายงานว่า สำนักวาติกัน ประกาศเพิ่มบาปใหม่อีก 7 ประการ นัยว่าต้องการให้บาปใหม่นี้เป็น บาปโมเดิร์น เข้ากับยุค Globalisation และเป็น บาปเวอร์ชั่นกรีนพีช ประกอบด้วย 1. การค้าและเสพยาเสพติด 2. การกระทำทารุณต่อเด็กและเยาวชน 3. การสร้างมลภาวะให้เกิดแแก่โลก 4. การค้าประเวณี 5. การตัดแต่งพันธุกรรมในคน 6. การค้าประโยชน์กับผู้ยากจน และ 7. การละลายเงินไปกับเรื่องหรูหราฟุ่มเฟือย

จากการเคาะเข้าไปอ่านในเว็บบอร์ดฝรั่งหลาย ๆ ที่ ประเด็นถกเถียงกันตอนนี้ไม่ใช่แค่ว่า บาปใหม่ 7 ประการนี้ มีบางเรื่องที่ยังน่าสงสัย ออกจะเป็นเรื่องจำเพาะ และบางเรื่องก็สามารถตีความให้เข้ากับบาป 7 ประการเก่า ได้อยู่แล้ว แต่รวมไปถึงว่า สำนักวาติกัน (ที่ยังไง ๆ ก็เป็นแค่หน่วยงานของคน ไม่ใช่พระเจ้่า) คิดอะไร ถึงได้ลุกขึ้นมาประกาศกำหนดศีลธรรม รวมทั้งพิพากษาการกระทำบางอย่างของชาวคริสต์ว่า ถ้าไม่เชื่อหรือไม่สำนึกในบาปเหล่านี้ จะตกนรกอเวจีชั่วกัปชั่วกรรป์

เข้าใจว่า จริง ๆ แล้วบาปเก่า (ที่มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 แก้มาจนสุดที่ยุคกลาง "คน" ก็กำหนดเหมือนกันแหละครับ แต่คงมีการอ้างคำพระเยซู หรือพระเจ้าด้วย ซึ่งเป็นเรื่องความเชื่อ และพิสูจน์ไม่ได้ว่าจริงหรือไม่..แต่อันนี้ ชัด ๆ ว่า บรรดาพระในวาติกันร่วมกันกำหนดเพิ่มเติมขึ้นมาเอง ก็ย่อมต้องถูกต่อต้านเป็นธรรมดา เทียบกับกรณีพุทธก็อาจเหมือน จู่ ๆ คณะสงฆ์ก็ประกาศเพิ่ม หรือเปลี่ยน...

นานาสารพัน

(ขอแก้ไข ผลัก ตัวคลิปเครื่องบิน ลงไปข้างล่าง เพราะเข้าใจว่ามันก่อปัญหากับ Feed)

แหะ ๆ อัพถี่ยิบเลย :D พอดีที่นี่มันดัง และตื่นเต้นดี เลยเอามาให้คนที่เมืองไทยดู (ใครอยู่เยอรมันคงได้เห็นข่าวนี้ตามทีวีบ่อยแล้ว) วีดีโอนี้ถ่ายโดยช่างกล้องมือสมัครเล่น ที่บังเอิญไปอยู่แถวนั้นพอดีครับ เป็นการ Landing ของ Lufthansa-Airbus "Suhl" มีผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 137 ชีวิต ที่สนามบินฮัมบวร์ก เมื่อบ่ายวันเสาร์ที่ผ่านมา ท่ามกลางพายุใหญ่ Emma ที่กำลังพัดถล่มทั่วเยอรมันด้วยความเร็วลมเฉลี่ยกว่า 170 กม./ชม. (แต่ขณะนั้นข่าวบอกว่าอยู่ที่ เกือบ ๆ 100) ส่วนเครื่องบินมาด้วยความเร็ว 250 กม./ชม. ก็ต้านแรงเกือบไม่ไหว ปลิวไปปลิวมาอย่างที่เห็น หวิด ๆ จะเกิดโศรกนาฎกรรมไปเหมือนกัน

เครื่องลำนี้ นำผู้โดยสารไปจากมิวนิค (ภาคใต้เยอรมัน) ครับ ต้องถือว่าโชคดีมาก ที่สุดท้ายกัปตัน Oliver A. อายุ 39 กับผู้ช่วยกัปตัน (หญิง) Maxi J. อายุ 24 แก้ไขปัญหาได้ทันท่วงที แล้วก็กลับตัวเอาเครื่องขึ้นใหม่ได้ทัน ทั้ง ๆ ที่ปีกข้างหนึ่งกระแทกพื้นจนมีชิ้นส่วนเสียหายไปแล้ว (ข่าวรายงาน) งานนี้เลยไม่มีใครเป็นอะไร (ไม่โชคร้ายเหมือน One two Go ของเรา)

อย่างไรก็ตาม หลังจากนาทีแรกที่วีดีโอเผยแพร่ และก็ถูกทำเป็นข่าว ผู้คนต่างชื่นชมกัปตันว่าโห "สุดยอดโพรฟี่" เทพจริง ๆ แต่ก็เกิดคำถามจากผู้เช่ียวชาญด้านการบินตามมาในไม่ช้าว่า ที่สุดแล้ว ควรยกให้สองคนนี้เป็น ฮี่โร่ หรือว่า...

นานาสารพัน

ผมสนิทกับเพื่อนที่ทำงานซึ่งต้องทำวิจัยร่วมกันพอสมควร และมีการทำกิจกรรมนอกสถานที่ทำงานร่วมกันบ่อยครั้ง (แสดงให้เห็นว่าสนิทกันจริง ๆ) แต่สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมหงุดหงิดเพื่อนที่ทำงานค่อนข้างบ่อย แต่ไม่ได้แสดงออกให้เห็น สาเหตุเป็นเรื่องของการทำงาน ที่ผมพึ่งรู้ตัวว่าโดนโขมยไอเดีย และโขมยซีนหลังจากที่ทำงานร่วมกันมากว่าหนึ่งปี ทีแรกผมไม่แน่ใจนัก แต่หลังจากมีการแบ่งผลงานออกมาเป็นตัวเลขที่ชัดเจน ผมก็เริ่มถึงบางอ้อ และเมื่อได้คุยกับรุ่นพี่ที่เคยเรียนปริญญาเอกมาก่อน และเคยมีประสบการณ์คล้าย ๆ กันนี้ ก็ได้ข้อยืนยันว่ามันเป็นเรื่องปกติของการทำวิจัย ที่ไอเดียและผลงานมีจำกัด จึงต้องมีการแก่งแย่งกันเป็นธรรมดา

สาเหตุหนึ่งที่ผมโดนโขมยซีน โขมยไอเดียได้ง่าย ๆ ก็เพราะว่าผมมีความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ ต่อรองกับคนไม่เก่ง และประเมินสถานการณ์ไม่ถูกต้อง ในกรณีนี้ผมมองโลกในแง่ดีเกินไป มองว่าเพื่อนที่ทำงานเป็นเพื่อนที่สนิทในระดับหนึ่ง จึงไม่น่าจะทำอะไรแนว ๆ นี้ ทำให้ผมต้องมานั่งทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ว่าเพื่อนร่วมงานมีวิธีการ และยุทธวิธีอย่างไรบ้าง เพื่อใช้ป้องกันตัวเองในโอกาสต่อไป ผมพอประเมินได้คร่าว ๆ ดังนี้

วิธีการแรกคือ เมื่อผมเล่าไอเดียที่ผมมีให้ฟัง ไอเดียนั้นจะได้รับคำวิจารณ์ในทางไม่ค่อยดีนัก และเพื่อนร่วมงานจะทำเป็นไม่สนใจ ตอนแรกผมก็มองว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะผมมองว่าการพัฒนาเกิดขึ้นได้จากคำติ มากกว่าคำชม แต่เมื่อมาเห็นทีหลังว่าเขาคนนั้นค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม (แถมแอบ ๆ อีกต่างหาก) เกี่ยวกับไอเดียที่ผมเล่าให้ฟัง จึงได้ข้อสรุปที่ว่า จริง ๆ เขาก็สนใจไอเดียที่ผมเสนอไปนั่นแหละ แต่ติไปก่อน เผื่อว่ากำลังใจในการติดตามไอเดียของผมจะลดลง (ซึ่งก็ได้ผลในระดับนึง) เป็นการเปิดโอกาสให้กับตัวเองเพื่อที่จะ implement ให้เสร็จก่อนผม

วิธีการต่อมาคือ ...

นานาสารพัน

เบื่อการเมืองบ้านเราไหมครับ ? วานซืนอ่านข่าวนายก ฯ คนที่ 25 ให้สัมภาษณ์สำนักข่าวฝรั่ง ยังกับเล่าเรื่องโกหกหลอกเด็กอมมือ เกี่ยวกับเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 แล้วก็เบื่อหน่าย ถึงกับอยากยกมือร่วมอายในฐานะคนไทยกับใครอีกหลายคน :P...ป่านนี้ บรรดาญาติวีรชนคงนั่งกุมขมับ "ก็กรูยังหาลูกไม่เจอเลย แล้วมรึงยังมีหน้ามาพูดบ้าอะไรอีก?"

ช่วงนี้เลยหนีไปลุ้นข่าวเลือกตั้งในอเมริกาแทน เพราะกำลังมันส์หยด...แข่งกันดู๋ดี๋มากระหว่างผู้สมัครในพรรคเดโมแครต คือ นาย Barack Obama กับ นาง Hillary Clinton ว่าใครจะได้เป็นแคนดิเดตของพรรค เพื่อส่งไปเป็น ประธานาธิบดี เอ้ย ส่งไปลงเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐคนต่อไป (ครั้งนี้วันเลือกตั้งตรงกับ 4 พฤศจิกายน 2008) กับผู้สมัครจากพรรครีพับบลิกัน (พรรค นายบุช ที่โลกกำลังเอือม) ซึ่งฝ่ายหลังนี่น่าจะชัดเจนแล้วว่า John McCain คงได้เข้ามาชิงแน่...แต่ใคร ๆ เค้าก็ว่า ตอนนี้คนอเมริกัน (รวมทั้งคนทั่วโลก) มองข้ามฉ๊อดไปแล้วว่ารอบนี้เป็นทีของเดโมแครตแหง ๆ...เว้นเสียแต่ จะมีอะไรบินมาชนอะไรแถว ๆ นั้นอีกรอบ

ตอนนี้สำนักข่าวหลากสำนักเลยเน้นไปที่ ว่าที่แคนดิเดต จากเดโมแครตเป็นหลัก ซึ่งก็นับว่าไม่ผิดหวัง เพราะแค่การแข่งขันกันเองในพรรคนี่ก็มันส์ยกร่องแล้ว ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะ ชิงเสียงตัวแทนผู้ลงคะแนน (Delegates) ในแต่ละมลรัฐ ด้วยคะแนนเฉือนกันไปเฉือนกันมาแค่หลักสิบ...แถมปีนี้ยังออกแนวแปลกและมีสีสรรใหม่ ๆ เนื่องจากที่สุดแล้ว เดโมแครต จะมีแคนดิเดตมาให้คนอเมริกัน จอม Rassis และ Discriminate เลือกได้แค่ ไม่เป็น "ผู้หญิง" (Clinton) ก็ "คนผิวสี" (Obama) (ผู้ชายอเมริกันผิวขาวคะแนนตก ๆ หล่น ๆ และถอนตัวไปหมดแล้วตั้งแต่ต้นเกมส์) และก็อย่างที่รู้กันครับว่า การเลือกตั้งที่ต่าง ๆ ในช่วงปีสองปีมานี้อินเทอร์เน็ต (และเว็บ 2.0) มีอิทธิพลต่อผู้คนจำนวนไม่น้อย เห็นได้จากทั้งการใช้หาเสียงของผู้สมัครเอง รัฐใช้ประชาสัมพันธ์และให้ข้อมูล รวมทั้งการรายงานเกาะติดผลของสำนักข่าวต่าง ๆ แฮ่ม..ส่วนตัวผมน่ะ เชียร์ Obama มวยรองสุดล่ิม บล็อกนี้เลยเอียงกระเท่เร่ หยิบเอามิวสิควีดีโอที่ นักร้องฝีมืออย่าง Will.i.am แห่ง Black Eyed Peas ทำให้...

บันเทิง

"Recht des Volkes, Waffen zu besitzen und zu tragen." (เป็นสิทธิของประชาชน (อเมริกัน) ที่จะมีอาวุธไว้ในครอบครอง)

คงพอจำกันได้นะครับว่า หลังเกิดเหตุเด็กนักเรียน (ชาวเกาหลี) ยิงเพื่อนนักเรียนตาย (จำนวนมากที่สุด เท่าที่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้มาในอเมริกา ตาย 33 บาดเจ็บ 15) ที่เวอร์จิเนียเทค หลายฝ่ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐ และสื่อ ในยุโรปวิเคราะห์วิจารณ์เรื่องนี้ในหลายประเด็น แต่ก็ช่วยกันขับเน้นไปที่ "เสรีภาพในการครอบครองอาวุธปืน.” ช่วงนั้นคนอเมริกันจำนวนไม่น้อยออกมาตอบโต้ ในจำนวนนั้นมีคนหนึ่งโพสข้อความว่า “Guns don't kill people, people kill people” แต่ก็มีคนยุโรปตอกกลับ “But guns make the killings easier”

หลังจากมีเสียงเรียกร้องให้ทบทวนกฎหมายอาวุธปืนในอเมริกา วุฒิสมาชิก คนหนึ่งก็รีบออกมาบอกว่า "อย่าเพิ่งรีบตัดสินเรื่องเเก้กฎหมายอาวุธให้เข้มงวด” โดยมีกลุ่มผู้รักอาวุธปืนช่วยกันประท้วงต่อต้าน แนวคิดการจำกัดการมีอาวุธปืนนี้ ด้วยอ้างว่า เพื่อรักษาไว้ซึ่งเสรีภาพในการครอบครองอาวุธ อันเป็นเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญรับรอง

สุดท้าย แนวคิดเรื่องนี้ก็ซาลง สภาสูงพากันปฏิเสธที่จะทบทวนสิทธิเสรีภาพข้อนี้ในกฎหมายรัฐธรรมนูญ โดยมีประเด็น “อาการป่วยทางจิต และนิยมความรุนแรงของเด็กนักเรียนเกาหลีผู้ก่อเหตุ” มาช่วยกลบไว้จนหมด สุดท้ายของสุดท้ายก็กลายเป็นว่า “คนผิด ปืนไม่ผิด” โดยจงใจละทิ้งคำถามทีว่า “แล้วสังคมที่เปิดให้ ซื้อ-ขาย และครอบครองอาวุธปืนกันโดยเสรี โดยไม่ต้องสอบถามรายละเอียดใด ๆ อาศัยดูเอาจากบุคลิกท่าทาง กับเงินในกระเป๋าเท่านั้น....ผิด หรือ มีปัญหาอะไรที่ควรต้องตอบบ้างหรือเปล่า ?”

ทีวีเยอรมันเคยเอาสารคดีที่เกี่ยวกับ...

นานาสารพัน